AYNADAKİ YÜZ
Bir yabancı bir başkası,
Gezer durur,
Aynı ayak iziyle,
Yeri yurdu bir,
aynı adres aynı telefon var elinde.
Bir yabancı bir başkası olmuşum,
kendi kendime,
Aynalar gerçekse ben neredeyim,
fotoğraftaki yüz nerde.
Hayallerim umutlarım,
bir hiçimiydi yaşadıklarım,
Ben neredeyim fotoğraftaki yüz nerde
Ben neredeyim dostlarım nerde,
Bir yabancı bir başkası olmuşuz,
Beraber yaşadığımız anılara bile.
Bir hayal dünyasında yaşıyoruz,
Bir maziye bak,
Birde albümlere.
Bir yabancı bir başkası olmuşuz.
Ben neredeyim fotoğraftaki yüz nerde.
Korkuyorum ateş düştü,
Aynadaki bana bakan yüze...
...............................................
Yorumlayan: ramazan hoş
PENCEREDEKİ KADIN
Terk edilmiş viran evde oturur yalnız,
Pencerenin önünde,
Kırık dökük duvarların arkasında ne sırlar gizli,
İsyan dolu gündüzleri kâbus oldu gecelerin,
Yalnız bir kadın bakar buğulanmış pencerede.
Halinden belli hayatın izleri var yüzünde,
Boş gözle bakar kırık yıkık duvarların,
Buğulanmış pencerenin önünde,
Eski bir dosta rastladım sordum sebebi nedir diye.
Yılar önce bir vefasıza âşık olmuş,
Terk edip gitmiş yaban ele,
Seneler geçmiş unutamamış,
Bir gün hatasını anlar gelir diye.
Viran olmuş Duvarların
Buğulanmış pencerenin önünde.
Hayalinle yaşarım boş pencerenin önünde,
Bir yabancı olmuşum kendime,
Acır dururum çünkü o benim eller güler halime,
Ne olur gel beni sensizliğe terk etme gel…
......................................................................
Yorumlayan: ramazan hoş
AH İSTANBUL
Bir İstanbul masalı tarih kokar her kentinde,
Ne oldu beyler tarihimize,
Oyun havası çalınır kenar mahallelerde,
Eğlenir gıravatlı dürzüler.
Her gün bir günah işlenir,
Beyoğlu tarihin nerde,
Aç gezen magandalar kurşun sıkar
Mertliğin üstüne,
Helal geride dursun,
Her gün günah peşindeler.
Aziz İstanbul evliyalar yatar üstünde,
Tarih kokan sokakların nerede,
Esrar kokain kol gezer,
Her şeyden önemlisi,
Menfaat rant sağlayan beylerin elinde.
Aziz İstanbul ismin kaldı dilimizde,
Hırsızı çakalı boy gösterir her caddesinde,
Aziz İstanbul senin suçun yok. Yok,
Seni bu hale getirenler utansın demiyorum,
Utanmaz yüzler seni bu hale getirdiler…
............................................................
Yorumlayan: ramazan hoş
SOKAK ÇOCUKLARI
Hatırlamam çocukluğumdan beri,
Ne ana, ne baba sevgisini,
Tatmadım gerçek sevgiyi,
Hani derler ya ah! Bir çocuk olsaydım,
Ben diyorum şu dünyaya gelmez olaydım.
Bazen görüryorum yavrusuna sarılan anneleri,
Hayatımda tatmadım gerçek sevgiyi,
Çocukluğumda kaldı hüzün nefret kinim,
Çocukluğumda kaldı ağlamak,
Hatırlamam gülmeyi.
Alıştım betonlarda arkadaşlarla sarılıp yatmayı,
İstemez miydim anneme sarılıp,
Gerçek sevgiyi onda bulmak,
İstemez miydim babamla arkadaş.
Babamla gururlanmayı,
Sokak çocuğu derler bana,
Annen baban var mı diye sorarlarsa,
Bilmem ben doğarken unutmuşlar...
Merhaba ben RAMAZAN HOŞ
Şiir ve hikâye yazarı,
Şiir ve hikâye kitaplarım,
İnternet ve kitap satılan tüm marketlerde,
Bula bilirsiniz?
Yazardan imzalı kitap almak,
Veya Duygularınızı benimle baylaşmak isterseniz,
(Web) Sitesinden ulaşa bilirsiniz,
Saygılarımla. Ramazan hoş!
Web.www.ramazanhos.com
'
da Ara
Yorumlar
(4)
