Issız bir gecede yokluğunu ateşliyorum mumuma
Saatin vicdansız saniyeleri seni hatırlatıyor yine bana
Sineme çekilip benliğimi istiyor olsam da
Yüreğim esiri olmuştu bir masum gülüşüne,bakışına...
Aşka dair ne varsa yükledim omuzlarıma gidiyorum
Kanadı yaralı bir gövdeyle uçuyorum şimdi gökyüzünde
Sevdanın vurduğu kırık kalpleri düşünüyorum vefasızca
Çırpındıkça derinliklerinde kaybolduğumu hissediyordum sokaklarında
Mesafeler koyarak uzaklaşamıyordum senden
Seni severek hala vicdanımın sesini dinliyordum yakınlarda
Bir aşk rüzgarı esiyordu ki seni her düşündüğümde
Meçhule giden yolun anlamlılığını anlardım gönlümün hislerinde
Şimdilerde yalnızlığın okunu fırlatıyorum uzaklara
Yüreğimi kıskıvrak yakalayan aşkı yaşıyorum zamanın ellerinde
Biçare bir bekleyiş var sana uzanan yolda
Kim bilir daha ne kadar bekleyecek bu aşkı deli kalp kapılarda
Aşkın acı hatıraları adeta ders veriyor bana
Sevmenin cesaret ve yürek istediğini belirtiyorlar benliğime
Ne kadar karşıtlıklarla yaşasamda aşkı yüreğimde
Korkmadan ona uzanan yolları yürü diyorlar bana...
Hasan Sıddık ERSOY