Sen, soğuk esen bir rüzgarın elinde esir olup
yüreğimi sarsan bir uğultu,

Kalbimin seslerini duvarlara yazıp haykırırcasına bağıran
sevginin tutsağı bir ben,

Elinde oyuncağın gibi özgürcesine gerektiğinde yerden yere vuran
gerektiğinde baş üstünde tutan bir sen,

Ben,gönül mahkumunun elleri kelepçelenmiş,dizleri bağlanmış,kalbi mühürlenmiş
seni bekleyen ve özleyen kırmızı bir gül kokusu...

Titreyen ellerimle yalnızlığımı sokaklarına yazıp,buğulu pencerelerden bakan
isyanımı bile görmeyen bir sen,

Sensizliğin hasretini toprağa gömüp,hala yaşatmak istediğim yüreğime
birgün döneceğini yazdığım bir ben,

Yağmurlu bir gece de sokak lambalarına bakıp damla damla süzülen gözyaşlarının arasında
nerdesin diye feryat edecek olan sen

Sensiz geçen her güne,yalnız yürüdüğüm yerlere ve yüzümü göremediğim aynalara
seni sevdiğimi yazan bir ben....

Hasan Sıddık ERSOY