Zamanın yitik ellerinde yaşadım aşkı
Ne güle söyledim ne de aşkın kendisine
Sabırlar önder oldu hep bana
Ta ki hüzünlerimin savrulduğu ana dek...
Sevgimi bir damla su ile verdim ellerine
Umut bekledim yollarında çaresizce
Karanlık vadilerde aramıştım seni boşuna
Kaç ay geçti ki senden eser yoktu yanıbaşımda
Vuslatın yollarına uzanmıştı gönül okum
Saklı tebessümüm seni bekliyordu yüreğim
Rüzgar esik esiyordu yine sensizliğe dayanarak
Uzanıyordu sesim çığlık çığlığa sana bakarak
Bir ıstırap içinde yaşıyordum aşkın siyah yüzünü
Ümitsiz çiçekler gibi boyun eğiyordum sana
Ziyan oluyordu yüreğim seni severek
Artık mühürlenmişti gözlerim sevgine nokta olmuştu
Sevgi sözüne susamıştı gönül kapım
'Seni seviyorum' sözüne hasretti yaralı yüreğim
Merhamet edipte gözlerine acıyan kalbim
Artık inanmıyordu anlamsız bakışlarına.....
Hasan Sıddık ERSOY
OSMANİYE
'
da Ara
Yorumlar
(2)
