Susarak içine atma derdini
Ağla kalbim kimse duymaz seni
O anlamadıysa senin sevgini
Ağla.. kara topraklar anlar seni..

Değersiz zannedilen düşüncelerini
Gözünde büyüttüğün gülüşlerini
Ona beslediğin onca ümitlerini
Ağla boşa geçen zaman anlar seni..

Ona karşı bütün yalvarşılarını
Şana yabancı olup davranışlarını
Gün geçtikçe bütün haykırışlarını
Ağla.. karşıkı dağlar anlar seni..

Gözlerinden akan yaşla ıslansın
Gönüldeki aşka hüzün yaslansın
Seven yürek olsun bırak taşlansın
Ağla..kavuşamayanlar anlar seni..

Varolmakla savaşıp yenilsende
Onun yokluğuna isyan etsende
Onsuzlukta kahrolup eriyip bitsende
Ağla..anılardaki günler anlar seni..

H.Murat Ates.
Amsterdam.

Yıkıldı yüreğim yine perme perişan
Sevdimde ne oldu, sevşem nolacak
Özlemim öksüz ümitlerimse pişman
Sevdimde ne oldu..sevsem ne olacak..

Hangi heyecan beni canlandırabilirki
Hangi yüz beni yeniden güldürebilirki
Artık hangi gönül sevilmeye değerkı
Sevdimde ne oldu..sevsem ne olacak..

Küskün gözlerimde ışık yansa bile
Gönlüme askı yeniden katsa bile
Kırgın yüreğim barışık değil kalbimle
Sevdimde ne oldu..sevsem ne olacak..

Bir iz kaldı yüreğimde silinmedi kaldı
El koydu kalbime beni benden aldı
Artık aşka dair inancım inan kalmadı
Sevdimde ne oldu..sevsem ne olacak..

H.Murat Ates.
Amsterdam.

Hadi sal gülücüklerini kirlenmiş baharlara
Ğüneşi sonük soğuk kara yarınlara
Umut et günışığına küsüp
Dolunayla dost ol, baş kaderin damarına
Şızlayarak içinde hasret besleyip
Erken gebe olup erken doğum yapmış gibi
Bir mezar yeri seç, göm özlemlerini
Ve kara toprağı ben diye baş bağrına..
Kara kefene sarılmış cansız anılara
Bir damla yalan ekle ve eceli geldi oldu de
Şenin oldürdügünü söyleme
Okunurken dualar yaşanmış maziye
Beni sevdide öldü de, yalanda olsa söyle..

Renk renk bakışların nasıl solduğunu gör
Kahkaha dolu sonu gelmeyen akşamların
Ardından damla damla eridiğini hisset
Zorlansın bedenin elinin uzandığı herşeyden
Ve bitkin bedeninle bensizliği terket..
Geçmişe ağıtlar yak, gizlice yüreğinde
Eriyorsa hasretim içinde, gönlün susmasın
Eğerki pişmanlık var ise gözlerinde
Ağla ağlaki bulutlar ben için yaş akıtmasın..
H.Murat Ateş.
Amsterdam.

Uğruna gözyaşları döktüm.. ağladım
Kulun kölen oldum, yalanmı söyle
Aşkın için yüreğimi dağladım
Canımdan can verdim, yalanmı söyle..

Sevmek öyle üçbeş satırla yazılmaz
Bencil aşk,çift taraflı yaşanılmaz
Hep sen hep sen,sevene bu yapılmaz
Yinede savaştim uğruna,yalanmı söyle

Bir kere elin uzanmadı yarama
Melhem alıp sürmedin yanan bağrıma
Şen nezaman kulak verdin haykırışıma
Yinede kostüm sana, yalanmı söyle.

Yeterki sen mutlu ol dedim çalıştım
Her şeyi yüzüme vurdun,ona bile alıştım
Her gün her gün zehir oldun.. ben içtim
Yinede pes etmedim, yalanmı söyle.

Ne kaldı bende, kurudum canım yanıyor
Gözlerime kan doldu, için için ağlıyor
Bu yürek artık bu duruma dayanamıyor
Pesettiren sensin, yalanmı söyle..

Çok şey istemedim,isteğim karşılıktı
Seven bir yürekte az biraz sıcaklıktı
O yürek kahretti beni ateş gibi yaktı
Soldurdun umutlarımı, yalanmı söyle..

Yalanmı söyle, bu çektiklerim boşamı
Sanamı yanam yoksa gözlerimdeki yaşamı
Sen diye yüreğimdeki kara bahtli taşamı
Öldürdün genç yaşta, yalanmı söyle..

H.Murat Ates.
Amsterdam.

Giderken dönüpde arkana bile bakmamiştin
Affet beni deme, artik ben seni affedemem
Ayrildigimiz yerde yapa yanliz birakmiştin
Benden özür dileme.. özürle yaşanmislari silemem.

Ayrildigimiz yere, seni seven kalbimi gömmüştum
Ustune biraz hasret biraz özlem örtmüştum
Olurya gelir deyip her gün hayalin kurmuştum
Gec kaldin sevdigim, soldum birdaha yeşeremem..

Karsimda durupda unut desende gecmisimizi
Canina can katip yeniden baslatsan sevgimizi
Bir silgi olupda silsende yasanmis mazimizi
Yeniden başlayalim deme, buna cesaret edemem..

Dökülmus yaslar boşa deme.. boşa degildi onlar
Gidisinle kahroldu zindan oldu bana yillar
Acimadi, bir bekçi oldu yanibasimda anilar
Af dileyip yalvarsanda, artik sana geri dönemem.

Ne kaldi bizden geriye neyi biraktinki bende
Kahrolsun..yuregimdeki sen de sahte sevginde
Git uzaklas artik yerin yok benim gönlümde
Yeniden denemek isteme, seni birdaha sevemem..

H.Murat Ates.
Amsterdam.

Hiç umutsuz..umitsiz yasanirmi
Hiç günes görmeden güller acarmi
Yagmur yagmadan seller akarmi
Kan olmadan can yasarmi!!

Yine gözlerim doldu
Uzun uzun senle gecen gunlerimi düşündüm
El ele gezdigimiz parklar
Karsilikli cay ictigimiz kafeler
Bana bakipda seni seviyorum dedigin köşeler
Ve gittigin günün aci hatirasi
Birer birer göz onume geldiler
Hic mutlu insan aglarmi
Aglarmi seven sevilen
Sormayin dostlar yanlizim
YOKSA NIYE/ NEDEN AGLAYIM..

Gittigin birinci hafta fazla Üzülmedim
Fazla aci çekmedim
Içimde hep bir umit besledim
Bir kaç gün geçmeden özler gelirsin sandim
Yanildim
Ne haftalar ne aylar gecti
Ne mevsimler ne kislar gecti
Bir haber bile salmadin
Bir gün kapimi bile çalmadın
Yuregim nehalde halim sormadin
Yandim..Yandim Yandim...
Özledim..anilarla yasamaya alıştım
Anladim artik gelmeyeceksin..
Gelip benle olmayacaksin
Sevdim dostlar sevdim
YOKSA NIYE / NEDEN AGLAYIM...

Üç resmin kalmişti bende
Üçunu sira sira baş ucuma yapiştirdim
Biri birini kiskanmasin diye
Her gece birini kucakladim yattim
Öyle zor günler gecirdimki bi bilsen
Saatlerce resmine bakip agladim
Sen olmasan bile
Üc resminle ben hep umut besledim
Her gün degisik gorunuyordu gozlerin
Bir gün dalgali ise, obirgun kivrisikti saclarin
Bir gün gülerek baksan, obir hüzünlüydün
Ama dünyanin en güzel kiziydin
Inan kapinda köle olurdum kalsaydin
Ömrümü yoluna sererdim sevseydin
Sormayin dostlar sormayin
Sevdim ama sevilmedim
YOKSA NIYE/ NEDEN AGLAYIM...

Not: Dünyada bir acliktan susuzluktan
Birde mutsuzluktan aglayanlar var
Ekmegi suyu dilenir bulur
Ama mutlulugu nasil bulacaklar
Satan yok ki alasin
Kaybeden yokki bulasin
Allah herkesin gonlune gore versin..

Amsterdam.
H.Murat Ates.

 

Bütün hasretini boynuma takip
Yüreğimi salı verdim yollara
Elimdeki yırtık resmine bakıp
Her adımda isyan ettim yıllara..

Kadınım...

Her ağıtın bir sebebi
Her sebep de bir neden
Ve her nedende
Bir hüzün vardır
Benim yüreğim
Dayanamıyor sensizliğe
Sen yuvanda
Mutlu olabilirsin
Belki de alıştın bensizliğe
Bana buralar dar geliyor
Yokluğun harap
Yaşamak artık zor geliyor..

Gitmem lazım anla beni
Sensizliğin çırpınışında
Seni seven yüreğim
Kalbimin her atışında
Sensiz, daha bin beterim

Seni suçlamıyorum
Haklısın sen de kendince
Belki ben de hata
Kendimi tutamıyorum
Böyle oluyor insan sevince
Ya hep, ya hiç
Ben seni kaybettim
Umarım mutlu olursun
Ve her şey olur gönlünce..

Ah Kadınım…

Kaç şehir değiştirdim, unutmak için seni,
Kaç şehir yıktı beni, ama unutturamadı sevgini…

H.Murat Ateş.
Amsterdam.