Kendi karaltısından korkmak
Savrulurcasına etrafa naralar atmak
Belki olasılığın hep olmama ihtimali düşer bana
Belkide akılalmaz vahşi senaryoların hazin sonu..
İçimdeki özgürlük krallığının esaret elçisi gibiyim
Ya olduğumdan daha akıllı yada göründüğümden daha deliyim
Bazen hırçın bir poyraz bazense celallenmiş bir yağmur seliyim..
Her ayrılık bir başlangıçmış derler
Ben seni yazdığım bir kompozisyon,izlediğim filmdeki senaryo olarak görmedimki!
Sen benim başlangıcım değil
Sen benim sonsuzluklar zincirimsin
Soluduğum nefes ömrümdeki ebediyetimsin..
Haksız yere darağacına asılmak bile bu kadar bitap düşüremezdi beni
Gel de bir gör gelde seyreyle içimdeki karşıkonulmaz matemi!
Bilinmez artık toparlanırmı bu yürek
Usulca ağırdan yol alır ürkek ürkek
Yinede dünyaya inat önce silkinip sonrada doğrulurum
Kırılmış,hücrelere ayrılmış kırık kalbimide omzuma sırtlar giderim
İşte o zaman ölüm bile korkar sevgimden
Ve sonra sabırla beklerim bulutları çekersin üstümden
Beni gerçekten anladığın gün derince bir Ahh çekersin içinden
Birgün yolun düşerde gelirsen toprağıma çiçekler ekersin en küskününden!!
'
da Ara
Şiir
Yorumları (0)
