Bir damla dökülür ki kanayan yüreğinin gözyaşlarına
Irmakların sessizce akanlarına uğrayıp gider bilinmezlerle
Taşar bazen bu gözyaşı,yüreğine sığmaz akar ufuklara
Biçare ve umutsuz gözlerle sadece 'sevdim' der bakar geçer


Yüreğinin çığlıkları sesin olur bazen umuda yolculukta
Herşeyini bırakarak unutabileceğini sanarsın uzaklara giderek
Aldandığını zannettiğinde artık lanet edersin aşka,sevdaya
İçindeki senin acısını çekerek onsuz yapamaz olursun ilerde


Gönül meselesini hayatın olmazına çeker aşk hissettirmeden
Yüreğinin damarlarını titreterek anlarsın vurulmuş olduğunu
Kurtulmak istersin halbuki hazinedir yakalamış olduğun,bilemezsin bunu
Onu düşündükçe akan gözyaşların herşeyi açıklar belki de


Ağlarsın kalbinle,yüreğinle,gözlerinle
Onu seversin,ondan başkasına açılmaz yüreğinin kapısı
Ne kadar isyan etsen de unutamazsın kendinde onu
Beklersin ve bekledikçe teslim bayrağnı çekmiş olursan ona


Bazen sitem de bulunursun beni anlamıyor diye
O aşktan ne anlar,nasıl bilebilir aşkın doyumsuz acısını
İsyan ederek sesinin duyulacağını hissedersin kendince
Eriyip giden buzdan farksız değildir,bilemez ki aşkın isyanıdır sadece bu



Düşünürsün,ben düşünüyorum o da beni düşünüyor mudur diye
Ferdi davranarak gönlünün sesini dinlediğinin farkında olmadan
Şu söz ne de iyi açıklar bazen bu düşünceleri:
Senin içinde ben bitmiş olsaydım,benim içimde sen yaşıyor olmazdın


Hasan Sıddık ERSOY