Çocuk şarkıları, ah, bir de
Kuytularda üşüyen
Dalgınca devşirilmiş, al benekli
Güzel bu kırların yüreği
Gülün en durusu çocuğa işlenen
Durgun sulardan sinmiş
Çağla tüten

Hüzünlenmek başını alıp giden yaprağa
Güzel bu şiirlerin ilahesi
Çocukça sevmek, yüreklerde muştu
Okul yolu uzunca bir şiir mi Lorca’dan
Saklar ya hayal kızları bakışlarını
Güzel bu

Sevdadır şiirlere yakışan
Koklamak çoğul göğüslerini kızların
Günbalı, püren ve kekik
Güzel bu öptükçe kuş kanadı
Barış çiğ düşümünde, kuğu fırtınasında
Büyür de yar olur şiire

Güzel bu ergenlik hüzünleri
Buyur edebilmek sevgiliye gülücükle
Gül kokuları, mahmur ve gönül hoşluğuyla
Okumasa da hiç kimse şiirlerini
Uçur sözcükleri uçur güz renkleriyle
Güzel bu

Musa Öz

Gözleri kocamandı
Öpücüğü gibi bir annenin

Ay kocamandı
Çocukların çizdiği gibi
Suluboya resimlerinde

Buluştuğumuz çalılıklar
Büyüdü büyüdü ah
Geçip gittikçe solgun yıllar

Derinleşti yürek çiziği

Musa Öz

Bir çingenedir Cemal Süreya Dizelerin ucunda
Toplar sözcükleri
Samanlığa götürür

Sırtlamış M. Kemal’in kağnısını
Dağlarca
Taşır ha taşır

Geçerken bir köprüden
Metin Demirtaş
Bakar da tay sağrılı kızlara
Mavi şiirler söyler

Kavun taşır Cahit Külebi
Ve düşünür de boyuna
Dul bir kadının
Kokulu çamaşırlarını

Düşen gülleri toplayacak
Necatigil
Bir kalkabilse
Pencerenin önünden

Olmayan kadınları sevdi
Attila İlhan
Sisli bir sokakta
Korsan gemilerinde

Bulutları taşlar Orhan Veli
Isırıp gökyüzünü
Sere serpe sözcüklerle

Musa Öz

İskelede, sapan taşıyla
Bir kumruyu vurdular
Açtım yüreğini
Yıllar önce küçük sevgilimin
Dizime attığı taş
Düşüverdi avucuma
Kanadı durdu günlerce

El salla taşlığa soyunan güneşe
Dere ile akan dolunaya
Ya da erotik duruşuna incirin
Çardakta buluşmanın günahına

Dişlerinden okunmalı sevincin

Hamarat bir kadının koynundan
Dökülen yaz meyveleri
Gibi yaşamın içerisinden
Bir sözcük edin ve çoğalt boyuna

Ah öyle ya bak unutmuşum
Bir de ölüm var arada
Yorgun kokusuyla bağbozumu
Ya da kuşların giz yolculuğu

Gülümse dişlerindeki ısırığa
Yüreğindeki tırnak izine
Gençlik dediğin de ne ki? Olsa olsa
Turuncu kokulu kır çiçeği

Düşlerinden okunmalı gönencin

Ah öyle ya hatırladım, bir de
Gül bozumu var arada

Ya da perilerin güz yorgunluğu

Musa Öz

Uzak bir yolcu düşürüp unutmuş
Güz meyvelerini

Musa Öz

 

Gül attım gökyüzü düştü
Denizi bir kilime serdim
Üst üste ekledim güzü
Aydede..

Ah, işte orada dur! Onardım da sözü
Taş gibi kavrayıp suları
Saçtım yüzüne gözüne
Sonra topladım çalısını çırpısını
Tenindeki çiy damlasını
Vurup hançeri beyaz rüzgara
Mor kınalar devşirdim
Soludum da tarlalar uçuştu

Gökyüzü gelip usulca
Konuverdi delişmen kızın sesine
Konsun konmasına da
‘Da’sı var işte bir de
Hadi be neyse diyecektim
O Lekeler olmasaydı
Külotunun öyle gizli görünmesine
İlahi gökyüzü
Kamaşıp durdu günlerce

Soludum gökyüzü uçtu
Uzandım da kanadı dağlar

Musa Öz

Eksilttik birbirimizi aşk ile
Çoğalttık kan ter içinde
Kaşlarımız eğildi, kirpiklerimiz kırıldı
Bir heybe taş döktük
Gül devşirdik bir de yonca

Aylardan aralık. Ya da
Turunç ayı
Yıldız aya çarpa çarpa kırılır çoğalır
Çocuk çocuğa
Şiir şiire çarpar çoğalır

Kalkıp gittik pazar yerine
Toprak doldurduk çantamıza
Biraz deniz, biraz gökyüzü ve bir kızın
Yorgun edalarını
Ela düşlerini bir çocuğun
Sonra bir şarkı söyledik
Taşlardaki peri kokularına
Yürüyorduk ahmak ıslatan
Bir ıslandı yağmur

Akıp geçtik turuncu anılarla
Üstümüz başımız
Saçak ucu, kuş kanadı
Yüzümüzde hafta sonundan kalma
Bir gülümseme

Musa Öz

I
Nisan geçmiş buralardan
Yeşil izler, kekre kokular bırakarak
Ala kınalı topuklarıyla
Mayıs geçmiş buralardan

Dişi şarkılarıyla kadirne kuşları
Dağ elmaları yanık tadıyla

Ah gelmiyor koçak gönüllü yar

II
Kopuz gibi çalan yayını ve aşkını
Uzun ince mızrağını kuşanan
Asuman boyu, gök rengi gülüşlerini

III
Gül kokusudur Aslı ile Arzu
Hoyrat bir rüzgardan düşmüş de, usulca
Yurt edinmiş çoban ıslığını
Koca bir yalandır ilk başta masallar
Tanrılar ise bir avuç kum

IV
Tarih sahnesinden silindi
Gibi bir hüzün

V
Ölüme mi özendirdi tanrıça sevgilisini
Güz geçmiş buralardan

Musa Öz