Uzun zamandır seni bekliyordum,
Sevda Çiçeğim.
Biliyormusun? Sen gelinceye kadar,
Hep Allahıma dua ettim.
Bembeyaz gelinliğin ve duvağınla gel diye.
Bir tanem seni burada damatlık,
elbiselerimle bekledim.
Şimdi dünya gözüyle soramadığım soruyu,
önünde diz çöküp soruyorum sana.
Benimle evlenirmisin?
Sana öte dünyada giydirememiştim,
bu gelinliği. Duvağını sevgi ile açıp,
Gözlerinin içine bakarak,
alnından öpmek benim için en büyük gururdur.
Allahım sana şükürler olsun.
Huzuruna Sevda Çiçeğimle beraber geliyorum.

__________________________________
Veda Hasan Cevat’ına kavuştu.
Ölüm onun için elde edbileceği
en büyük mükafattı.

13-02-2006-Pazartesi
Tuğrul Ahmet Pekel

 

Yarınlarımda umut,
Geleceğimde yaşayacağım,
Mutluluk olmanı isterim.
Aşkımı, Kabul eder misin?
Kadınım
Sen:
Bedenimin efendisi,
Ruhumu satın alan kadın,
Gizli dünyamın kraliçesi,
Gecenin bir yarısı izin ver,
Yatağının bir köşesinde,
Seni seyredeyim sabahlara kadar.
Kadınım
Dinle:
Ne uzaklık ne de zaman ayırır aşkımızı,
Yağmura,rüzgara sor söylesinler şarkımızı,
Kapatınca gözlerimi görürüm seni,
Tıpkı şu an başucumda olduğun gibi.
Kalbimde yerin varsa bedenimde ister,
İsterim erkeğim seni

 

18-03-2008-Salı
Tuğrul Ahmet Pekel

Bakışların gözlerimdeki,
Sevda bulutlarına sarılacak.
Alacaksın anılarımı,
Sensiz kalacak dünyam.
Görmeyeceksin çektiğim acıları.
Bir anahtar ki elimde ufacık.
Kalbinde saklı kalacak kilidi.

06-03-2008-Perşembe
Tuğrul Ahmet PEKEL

Sevgin ruhumu ısıtıyor sevgilim.
Olmasan da hayatımda sen,
Kalbim kış güneşinin esiri olmayacak.

Günün bahar güneşi gibi aydınlık olsun.
Ne çok yaksın ne de üşütsün.

 

Onur bazen tehlikeli bir silah olur ve,
Sahibini vurur.

25-02-2008-Pazartesi
Tuğrul Ahmet PEKEL

 

Bakışların gözlerimdeki,
Sevda bulutlarına sarılacak.
Alacaksın anılarımı,
Sensiz kalacak dünyam.
Görmeyeceksin çektiğim acıları.
Bir anahtar ki elimde ufacık.
Kalbinde saklı kalacak kilidi.


06-03-2008-Perşembe / Haznedar
Tuğrul Ahmet Pekel

Sevgin ruhumu ısıtıyor sevgilim.
Olmasan da hayatımda sen,
Kalbim kış güneşinin esiri olmayacak.
Günün bahar güneşi gibi aydınlık olsun.
Ne çok yaksın ne de üşütsün.

__________________________________
Onur bazen tehlikeli bir silah olur ve,
Sahibini vurur.

Tuğrul Ahmet Pekel

Dış kapının sertçe kapandığını duydu.
Vakit onun dönüş vaktiydi.
Ocağın altını kısarak,
Aceleyle ellerini kuruladı.
Hızla daire kapısının yanına geldi.
Yüreği küt, küt atıyordu.
Ayak sesleri ağır, ağır yaklaşmaya başladı.
Birinci kat.
On saniye.
İkinci kat.
On beş saniye
Şimdi merdivenleri döndü.
Sahanlık.
Üçüncü kat.
Kapının önünde. Zili çalacak.
Gözlerini kapattı nefesini tuttu.
Bekledi.
Zili çalacak ya da kapıyı tıklatacak.


Ben geldim aç kapıyı NEFİSE diyecek.
Sonu gelmeyen bekleyiş.
Dudaklarından dökülen dualar,
Allah’ım sen büyüksün.
Ayak sesleri geldiği gibi yavaş, yavaş,
Uzaklaşırken kapıya yaslandı.
Ayakları gövdesini taşıyamıyordu.
Dizlerinin üzerine çöktü.
Gözlerinden akan yaşların,
Muson yağmurlarından farkı yoktu.
Bu kapıdan çıkıp gideli,
Tam on yıl oldu.
Seneleri durdurmaya gücü,
Yetmemişti saçlarına,
Ak düşmesi gibi.
Ve bir gün döneceğine bütün,
Kalbiyle inanıyordu.

Bilirdi bilmesine Nefise kadın.
Balıkçı Hasan'ın bir daha dönmeyeceğini.
Bilir ikinci sevgilisi denizle kucak kucağa,
Bilirde bilmezlikten gelir.
Belki de kocası balıkçı HASAN
Karadeniz’in soğuk sularında,
Daha mutluydu ki dönmemişti geri.




Kadınlığını da bırakmıştı NEFİSE kadın
On yıl önce. Kocasının gittiği gece.



03-10-2006-SALI/ Haznedar/ Tuğrul Ahmet Pekel

Bir İstanbul düşle küçük kız.
Hiç umudunu yitirmeden.
Sen istediğin müddetçe,
İstanbul seni bekleyecek.

Sultanahmet At meydanı,
Rüyalarının süsü Mavili cami
Bütün dokularını dolduracak tarih,
İstanbul surları, ve Fatih’in kılıcı,
Ulubatlı Hasan. İste küçük kız.

İstemek görmenin yarısıdır.
İnanıyorum ki sen rüyalarında,
Sabah kahvaltını martılara simit verirken,
Kız Kulesinde yapacaksın.

Ayasofya, vapurlar, suları mavi Boğaziçi,
Ve bu güzelliklere aşık küçük kız.
Kahırlara kapılma olmadı deme,
Olacak göreceksin bu gün sen,
Köyünün dağında, ben ise İstanbul’un bir köyünden,
Bir İSTANBUL gönderiyorum sana.





Ah İstanbul Şiirini yazan şair kardeşime saygılarımla



07-07-2006-Cuma
TuğrulAhmet Pekel