Gün doğusundan gelir özlenen yeni rüzgâr,
Kapılarda tarih ve asırlar selam durur;
Yeni yurdun kalbine tohum döker bir çınar,
Rüzgârlar Rumeli’ne Türk muştusu uçurur.
* * *
Saban izleri tarla, tarla da harman oldu,
Tohum çatladı fidan; fidanlar orman oldu,
Kondu taş taş üstüne mihrapta Sinan oldu,
Analar Fuzuli’yi Süleyman’ı doğurur.
* * *
Omuz omuza vermiş millet bükülmez bilek,
Yaşamak oba oba dirliğimiz son gerçek,
Dilim, dokuz bin yıldır bala çevrilen çiçek,
Bu topraklar Türkçeyi Yunus ile yoğurur.
* * *
Yün iken iplik olduk ilmek tuttuk kilimde,
Acıyı desenledik, ağıt yaktık ölümde,
İsyandan destan yazdık, tat elinde zulümde,
Ozanlarım hürriyet türküleri çağırır.
* * *
Mızraklar havalanır, gök kılıçlar çekilir,
Davullar vurulurken, öne sanat dikilir;
Uygarlık Anadolu yollarına dökülür,
Ebedi vatanına Türk’ün mührünü vurur.
Naim Özdamar